Czy możemy być w pełni niezależni?

Kultura świata Zachodu to w ludzkim wymiarze, przede wszystkim indywidualizm, własna kreacja, sukces i osiąganie celów. Jeżeli nawet w wyobrażeniach, czy realnym otoczeniu są inni ludzie i inne sprawy, to mają one znaczenie, głównie ze względu na przydatność we własnej kreacji….
Na pierwszym miejscu mamy więc swoje „ja” i jego pochodne - prawo do niezależności, wyborów ze względu na swoje potrzeby, indywidualną, niepowtarzalną drogę życiową, własne zmagania, kłopoty i sukcesy…
Otoczenie służy pomocą i wsparciem albo przeszkadza…..

Opisuję tutaj, oczywiście, skrajną sytuację, jednak w szybkim tempie życia, coraz częściej zapominamy o szerszym jego wymiarze. Czy chcemy czy nie, niezależnie od atrakcyjności kręcenia się wyłącznie wokół siebie, jesteśmy tylko częścią świata, a nie jego centrum.

Dziecięca potrzeba bycia w centrum uwagi, bycia najważniejszym i jedynym obiektem zainteresowania, wchodzi w dorosłe życie jako oczywistość, bez refleksji, że dzieciństwo mamy już za sobą, a rzeczywistość składa się z wielu, równoważnych elementów i innych, równie ważnych ludzi…. Jeśli mamy szczęście, trochę bardziej przytomnych niż my sami, najważniejsi, jedyni i wspaniali.

Jeśli uda się to zauważyć, jest szansa na początek trochę spokojniejszego, bardziej dorosłego patrzenia na siebie i świat. Możemy zobaczyć innych ludzi takimi, jakimi są, ze wszystkimi zaletami i słabościami, możemy zobaczyć również własne niedoskonałości.

Akceptując ten nieunikniony fakt, mamy szansę na doświadczenie cichej zwyczajności życia, która z prostotą i wielowymiarowością wzbogaca każdy moment naszej egzystencji. Pozwala poczuć współzależność ze wszystkim i wszystkimi, których spotykamy…Zatrzymać się i zadać sobie ważne pytania:

Jak naprawdę chcę żyć?
Niezależnie, obok ludzi i spraw, które mnie bezpośrednio nie dotyczą?
Co tak naprawdę sprawia mi autentyczną, prostą radość?
Mój osobisty, własny sukces, czy współdzielenie się nim?
Dbałość tylko o siebie, czy dbałość również o innych ludzi?
Czy potrafię być uczciwy wobec siebie odpowiadając na te pytania?
Co sprawia, że czuję, że moje życie ma sens?

Opublikowano w: tagi

O autorze

Jolanta Toporowicz

Jolanta Toporowicz, psychoterapeutka z prawie 30 letnim doświadczeniem zawodowym.
Twórczyni Mapy poziomów świadomości ego MapaJa oraz Rocznego Kursu "Zaufać sobie". Autorka książek: "(Nie)zwyczajne ja" i "MapaJa Jakość życia w świetle poziomów świadomości ego. Prowadzi kursy, treningi, indywidualne konsultacje i mentoring.


Zobacz również

Inne artykuły powiązane z tym który czytasz

12 lipiec, 2021

Zmiana

Pomimo pięknego lata wisi nad nami widmo zagrożenia. Media nie zaprzestają informowania o nim, jak i o jedynie słusznym rozwiązaniu. W prosty i przewidywalny sposób rodzi się konflikt między ludźmi, którzy różnią się sposobem rozumienia tego, co się dziej…

Czytaj dalej

31 maj, 2021

Zagadka powtarzających się scenariuszy.

Zagadka powtarzających się scenariuszy. Nowa rzeczywistość, od kilkunastu miesięcy stawiająca nas przed faktem nieuchronnych zmian staje się coraz bardziej wymagająca. Zmienia się nasz sposób myślenia, styl życia, edukacji, pracy i ochrony zdrowia. Chaos …

Czytaj dalej