Psychoterapia-coaching-mentoring - podobieństwa i różnice

Spośród wielu ofert rozwoju osobistego możemy wybierać te, które najbardziej nas przekonują oraz te, które mogą nas wesprzeć w tym bardzo osobistym obszarze, jakim jest podróż w głąb siebie samych i realizacja własnego potencjału. Trenerzy, terapeuci, psychologowie, psychoterapeuci, coachowie, mentorzy, przewodnicy duchowi i wiele innych współczesnych profesji to zawody, wywodzące się z potrzeby pomagania drugiemu człowiekowi w budowaniu jakości życia i skutecznego osiągania założonych celów.

Czym różnią się te profesje? W jakich sprawach mogą nam służyć i jak szukać pomocy? - to wiedza potrzebna na początku drogi, by umieć poruszać się w gąszczu ofert dostępnych na rynku i skutecznie dostosować formę pomocy do własnych potrzeb. Skupię się tutaj na trzech podstawowych profesjach, które wymagają podyplomowego, profesjonalnego przygotowania do pracy z ludźmi oraz osobistych kompetencji, rozwijanych i doskonalonych w sposób permanentny: psychoterapii, coachingu i mentoringu.

 Jakie mają przygotowanie i w jakich obszarach mogą nam pomóc poszczególni profesjonaliści:

Psychoterapeuta jest osobą, która przygotowana jest do pracy z nieświadomymi procesami klienta (nie dotyczy to terapii behawioralnej) w trakcie kilkuletniego (4-7 lat) podyplomowego szkolenia i własnej psychoterapii.

Pracuje z przekonaniami i emocjami z przeszłości klienta, pomagając mu zrozumieć i przewartościować przeżycia z dzieciństwa lub przekazów rodowych (transgenealogia, w Polsce rzadko praktykowana). Psychoterapia zazwyczaj oparta jest na relacji z terapeutą i trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Psychoterapeuta prowadzi i kieruje nieświadomym procesem klienta w zgodzie z zasadami modalności, w której się wykształcił. Każda z tych modalności ma swoje zasady i sposób pracy, które różnią się między sobą. Zawód psychoterapeuty obliguje do przestrzegania kodeksu etyki w ogólnych zasadach, wspólnego dla wszystkich modalności.

Psychoterapia zajmuje się leczeniem depresji, nerwic, pomaga zrozumieć uwikłana w relacjach, wspiera w przejściu przez życiowe kryzysy, pomaga zrozumieć, wyrazić i wysublimować trudne emocje i uczucia. Pozwala to na swobodniejsze poruszanie się w życiu, buduje poczucie własnej wartości i pomaga odzyskać dostęp do własnego potencjału. Przedmiotem psychoterapii jest przeszłość klienta i jego nieświadome mechanizmy blokujące i utrudniające bieżące życie.

 

Coaching to forma pomocy, która zajmuje się teraźniejszością i przyszłością klienta. Bazuje na zasobach osoby zwracającej się po pomoc i wspiera ich rozwijanie.

Pomaga określać cele i kierunki działania, a także budować motywację. Wspiera w realizacji celów. Dotyczy to zarówno sfery zawodowej, jak i osobistej. Praca coachingowa może odbywać się zarówno indywidualnie, jak i grupowo. Coach pracuje w taki sposób, by naprowadzać swoich klientów na samodzielne szukanie rozwiązań. Bazuje na potencjale klienta i pomaga go rozwijać.

Coach to osoba, która przygotowana jest do pracy z ludźmi w ramach dwuletniego podyplomowego kształcenia. Nie musi posiadać fachowej wiedzy w obrębie treści pracy z klientami (zawodowej, emocjonalnej). Pracuje z ukierunkowaniem potencjału osoby zgłaszającej się po pomoc i realizowaniem go w ramach życiowej aktywności. Praca oparta jest o relację i zaufanie klienta. Coach prowadzi klienta przez proces, w którym klient uczy się szukać własnych rozwiązań i ufać swoim zdolnościom i możliwościom. Wspiera i przyspiesza rozwój osobisty i zawodowy pomagając precyzyjniej określić kierunki i sposoby osiągania celów. Coach pełni funkcję towarzysza w procesie rozwoju osobistego i zawodowego klienta.

 

Mentoring to oparte o osobiste i zawodowe doświadczenie mentora wsparcie i konkretna, merytoryczna pomoc klientowi. Mentoring to przede wszystkim relacja oparta na wszechstronnej wiedzy mentora, obejmującej zarówno obszar pracy klienta (zawodowy czy osobisty), jak i kompetencje osobiste, pozwalające pełnić rolę „przewodnika” w procesie rozwoju swojego klienta. To, co odróżnia mentoring od coachingu to wiedza i bogate doświadczenie mentora w dziedzinie, w której udziela on wsparcia swoim klientom.

Mentor dzięki swojej merytorycznej wiedzy i bogatemu doświadczeniu pomaga i wspiera rozwój osób, które korzystają z jego pomocy. Można powiedzieć, że prowadzi swoich uczniów (klientów) drogą, którą sam przeszedł i może stać się ich przewodnikiem, znając potencjał i ryzyko różnych sytuacji. Pomaga planować i realizować zamierzone cele, inspiruje do podejmowania wysiłku i elastycznych rozwiązań, pokazuje obszary, w których warto się dokształcić, zdobyć doświadczenie, by rozwijać kompetencje zgodnie z własnym potencjałem, doradza i inspiruje w rozwoju i osobistym, i zawodowym łącząc te dwa obszary w pełnej jakości doświadczenie. Proces mentoringu oparty jest o relację nauczyciel-uczeń, w której „uczeń” może liczyć na stałą pomoc i merytoryczne wsparcie w zależności od swoich potrzeb.

Podsumowując:

  1.  Psychoterapeuta, to osoba, która pomaga uporać się z blokadami i emocjonalnymi i mentalnymi przeszkodami z przeszłości, zbudować poczucie własnej wartości, zrozumieć siebie. Pełni rolę „lekarza”, rozumiejącego i wspierającego przyjaciela.
  2.  Coach, to osoba, która pomaga zidentyfikować talenty i potencjał oraz wdrożyć go w życie i realizować cele w teraźniejszości, z perspektywą osiągania sukcesów w przyszłości. Pełni rolę towarzysza w realizowaniu celów klienta.
  3.  Mentor, to doradca i przewodnik. Osoba, która pomaga zaplanować, zrealizować cele klienta, namierzyć przeszkody i popracować nad ich uwolnieniem.Pracuje w oparciu o merytoryczne kompetencje i bogate doświadczenie w dziedzinie, w której prowadzi swoich klientów. Relacja mentoringu to relacja nauczyciel- uczeń, obejmująca nabywanie wiedzy, dokształcanie się i planowanie poszczególnych kroków w rozwoju osobistym i zawodowym.

Psychoterapeuta = lekarz, przyjaciel

Coach = towarzysz

Mentor = przewodnik

 
Wpis do pobrania:
Psychoterapia_coaching_mentoring_wyjasnienie


Autor:
Jolanta Toporowicz

O autorze

Jolanta Toporowicz

Jestem certyfikowaną psychoterapeutką EAP z 26 letnim doświadczeniem, założycielką i właścicielką Instytutu Rozwoju Osobistego Euphonia, a także współzałożycielką Polsko-Niemieckiej Fundacji Willigisa Jaegera.


Korzystając ze swojej wiedzy, doświadczeń i obserwacji, opracowałam autorską mapę poziomów świadomości ego, którą z powodzeniem stosuję w swojej praktyce zawodowej. Jestem również autorką książki „(Nie)zwyczajne ja”.

Zobacz również

Inne artykuły powiązane z tym który czytasz

23 sierpień, 2019

Nasze „ja” w perspektywie egocentryzmu

Żyjemy w epoce nazwanej przez Paula Crutzena antropocenem, czyli erą człowieka. Czym ona jest i  jakie ma to konsekwencje dla nas wszystkich, od 40 lat pokazuje w swojej twórczości wybitny francuski dziennikarz i fotograf Yann Arthus Bertrand  http://www.…

Czytaj dalej

27 lipiec, 2019

Dlaczego ja? Sens tożsamości. Cz.II

Niewiele możemy powiedzieć na pewno, bo naszym zmysłom i sposobom poznania brakuje narzędzi. Możemy się poruszać wyłącznie w obszarze naszych zdolności do rejestrowania i rozumowego interpretowania rzeczywistości, powoli odblokowując szersze spektrum rece…

Czytaj dalej

16 lipiec, 2019

Dlaczego ja? Sens tożsamości. Cz.I

Przyglądając się aksjomatom, przez pryzmat których oglądamy swoje życie, nie sposób nie zauważyć, że przeważającą perspektywą ludzkiego poznania jest pole egocentryzmu. Myślimy: to moje życie, to mój wpływ, to ja/on/oni to zrobiłem/zrobili. Ulegamy złudze…

Czytaj dalej